Het CBS telde in 2019 bijna 40.000 dak- en thuislozen, van wie 11 procent – 4400 – vrouw. Dakloosheid lijkt dus vooral een probleem van mannen. Maar: door de huidige benadering, zowel wat betreft definiëring als aanpak en preventie, blijft de situatie van dak- en thuisloze vrouwen onderbelicht. We zijn toe aan een meer gender-sensitieve benadering.
In voorzieningen van de maatschappelijke opvang en op straat sliepen tot enkele decennia geleden vooral alleenstaande autochtone mannen van middelbare leeftijd, verslaafd en/of met psychiatrische problemen. Nu is de groep dak- en thuislozen veel meer divers: het betreft vaker jongeren tussen de 18 en 30 jaar (van wie een kwart vrouw!), (arbeids)migranten zonder vaste huisvesting en jonge statushouders. Een vrij snel groeiende groep mensen zonder verslaving of psychiatrische problematiek ontbreekt het na baanverlies of een relatiebreuk aan eigen huisvesting.
Lees verder via socialevraagstukken.nl

Bezorgde burgers? Hoe rechts-extremisme structureel aanwezig is bij anti-azc-protestbeweging Defend Netherlands
Een nieuw wiel of een betere auto? 3 redenen en 3 randvoorwaarden voor samenwerken in toezicht
Raad van State ziet mogelijkheden voor wet tegen verheerlijking terrorisme, maar eist eerst duidelijkere afbakening



