We gaan slecht om met kwetsbare mensen

De kranten staan er vol van. Daklozen en ongedocumenteerden die geen zorg krijgen. Naargeestige toestanden bij begeleid wonen of jeugdzorg. Verwaarlozing van kwetsbare ouderen. Hoogleraar Marcel Canoy wijst vijf redenen aan. En hij laat zien wat we zelf kunnen doen.

De vraag is hoe het komt dat we zo weinig omzien naar kwetsbare mensen. Opkomen voor de kwetsbaren in de samenleving is immers één van de pijlers van de beschaving. Dit is niet voorbehouden aan moslims en christenen voor wie dit een religieuze pijler is. Ook in seculiere samenlevingen is hier genoeg over geschreven.

In A Theory of Justice van John Rawls wordt een moderne maatschappij gekenmerkt door een sociaal contract waarin rationele individuen de rechtvaardigheidsbeginselen bepalen die hun samenleving moeten besturen. In die wereld heeft iedereen gelijke basisvrijheden en is economische ongelijkheid alleen toelaatbaar als deze ten goede komt aan de minst bedeelden van de samenleving.

Als het van links tot rechts vanzelfsprekend lijkt, waarom doen we het dan zo slecht?
Voor wie Rawls te links vindt: in liberale kringen is de notie van het welbegrepen eigenbelang populair. Het smaldeel der VVD’ers dat nog boeken leest, laaft zich aan de negentiende-eeuwse Franse filosoof De Tocqueville die beargumenteerde dat opkomen voor kwetsbaren in het belang van iedereen is.

Als het politiek van links tot rechts vanzelfsprekend lijkt, waarom doen we het dan zo slecht?

Laten we eerst eens beginnen met twee argumenten die verleidelijk lijken maar onjuist zijn. Om te beginnen leven we niet in een individualistische samenleving zoals iedereen lijkt te denken. Voor een West-Europees land scoort Nederland juist heel goed op dat vlak. En ten tweede komt het ook niet omdat kwetsbare mensen niet goed vertegenwoordigd zijn, want dat was altijd al zo. Ik zie vijf andere redenen.

Lees verder via socialevraagstukken.nl