Een op de vier Nederlanders wordt als kind verwaarloosd of mishandeld. Historica Jorien Meerdink laat aan de hand van haar eigen ervaringen in een welvarende Delftse nieuwbouwwijk zien dat het probleem niet van vandaag of gisteren is. Ze pleit voor open gesprekken op school en extra aandacht voor kinderen in besloten gemeenschappen.
We groeiden op in een van de eerste naoorlogse doorzonwijken, gebouwd voor ingenieurs van de TH Delft in de traditie van de Delftse school, gekenmerkt door vooruitgangsgeloof en transparantie. We waren van het ‘professorenwijkje’, de goudkust van het christelijke tuindersdorp, en integreerden nooit. De buurt met vijf blokken van elk vijf huizen, slechts door stoepen en tuinen gescheiden, was hecht, besloten, veilig. Met zo’n vijfentwintig leeftijdgenoten vormden we ons eigen minimaatschappijtje: ‘Erg Jip en Janneke’.
Lees verder via sociale vraagstukken.nl
Demonstranten asielopvang Surhuisterveen ‘voelen zich niet gehoord’: voorvrouw krijg gebiedsverbod
Tegengaan radicalisering vergt maatwerk op individueel niveau en samenwerking tussen ketenpartners
Aanpassing wetten rond demonstratierecht niet nodig en niet effectief
