Leerlingen die door de puberteit gaan, denken vaak in felle tegenstellingen: iemand is of mooi of lelijk. Deze tegenstellingen hebben ze nodig om hun eigen identiteit te kunnen vormen. Dat geldt a fortiori in een netwerksamenleving die een obsessie heeft ontwikkeld met identiteit. We horen op het schoolplein: ‘Ik hou van housemuziek dus ik haat al de rest’ of ‘ik ben stoer omdat ik geen watje ben’.
Idealisme kan getriggerd worden door één specifieke gebeurtenis, confrontatie, filmpje of kreet om hulp of verzet. Onze samenleving heeft de voorbije jaren voortdurend thema’s gegenereerd die op deze manier een snaar raken bij jongeren. Een niet-uitputtende greep voorbeelden:
• de verordeningen over religieuze uitingen in de openbare ruimte (de hoofddoek, ritueel slachten, de ’burkini-kwestie’);
• het ideologische conflict over de kleur van de sinterklaaspieten;
• de (on)mogelijkheid om homoseksualiteit te bespreken;
• de dilemma’s rond de vrijheid van meningsuiting;
• de teleurstelling in politiek, media en rechtsstaat.
Lees verder via School en Veiligheid