Dankzij de heisa die is uitgebroken in de media rondom het boek van Joris Luyendijk, ‘Zeven Vinkjes. Hoe mannen zoals ik de baas spelen’, zullen wel meer mensen aan de gang zijn gegaan om even op hun vingers te tellen hoeveel vinkjes zij hebben, en of dat er meer of minder zijn dan voor de andere mensen in hun omgeving. Maar had Luyendijk zich niet meer kunnen aansluiten bij mensen en bewegingen die al veel langer nadenken over ongelijkwaardigheid?
Dit is wat Luyendijk heeft bedacht. Er is een groep mensen in Nederland die vaak de baas zijn, en die nooit als groep gezien worden. En hij heeft een schema bedacht om die groep te benoemen. Meer dan dat, hij ontkent niet dat hijzelf bij die groep hoort. Zeven kenmerken hebben die mannen, want dat zijn het, gemeenschappelijk. Hij vinkt ze af.
Lees verder via socialevraagstukken.nl

Hoeveel dagen opvang is ideaal? Expert: ‘Drie dagen opvang? Dat is echt niet te veel’
Hans Boutellier: Polarisatie als gemobiliseerde vijandigheid – Impressie HCB Seminar De Veilige Gemeente 2026
3 basisregels voor regie in de aanpak van polarisatie, radicalisering en extremisme: Impressie HCB Seminar De Veilige Gemeente 2026 – Deel 2



