In dit essay bestrijdt Annemarie Kok het hardnekkige idee dat de Nederlandse samenleving gebukt gaat onder te veel ‘ik’ en te weinig ‘wij’. Ze stelt vast dat moderne mensen juist doordat zij ‘individu’ zijn allerlei relaties met elkaar hebben. Sociale cohesie schuilt volgens haar bij uitstek in een ongedwongen omgang met de ander. Daarom ziet ze niets in de politiek van ‘samenredzaamheid’ en ‘terug naar de buurt’ die nu neerdaalt op onze dorpen en steden. Het is een politiek die politici buitenspel zet en burgers tegen hun zin verbindt. Dat versterkt de samenleving niet, dat tast haar aan.
Voor dit betoog – opgesteld als een fictieve brief aan de bekende stadsfilosofe Jane Jacobs – stond de stad Groningen model.
Lees verder via Rijksuniversiteit Groningen en de site trancity.nl

Demonstranten asielopvang Surhuisterveen ‘voelen zich niet gehoord’: voorvrouw krijg gebiedsverbod
Unieke aanpak stopt jarenlange overlast in Rotterdamse wijk: ‘Rustig vanaf nacht één’
3 basisregels voor regie in de aanpak van polarisatie, radicalisering en extremisme: Impressie HCB Seminar De Veilige Gemeente 2026 – Deel 2





