Het probleem van de participatiesamenleving is niet dat bepaalde zaken wat rommelig verlopen bij de overheveling van zorgtaken naar de gemeenten, maar dat de achterliggende gedachte ervan is gecorrumpeerd. En dat was toch al niet zo’n briljant uitgangspunt. Het neoliberale denken van een zich terugtrekkende overheid is geheel in strijd met de pedagogische Civil Society waar het allemaal mee begon, want daarbij speelde de overheid juist een actieve rol richting de burgers om hun eigen kracht te faciliteren met concrete middelen, zodat ‘samen leven’ werd ondersteund door samen vormgeven. De sociale samenhang in een wijk was daarbij zowel een gevolg als voorwaarde om het te laten slagen. En je kon pas weten of het zou werken als het in een wijk daadwerkelijk geslaagd was.
Lees verder via Voedselbank en participatiegeloof – tilburgers.nl

Hoeveel dagen opvang is ideaal? Expert: ‘Drie dagen opvang? Dat is echt niet te veel’
3 basisregels voor regie in de aanpak van polarisatie, radicalisering en extremisme: Impressie HCB Seminar De Veilige Gemeente 2026 – Deel 2
Hans Boutellier: Polarisatie als gemobiliseerde vijandigheid – Impressie HCB Seminar De Veilige Gemeente 2026



