Om te voorkomen dat personen met een anti-institutionele houding radicaliseren, is een aanpak nodig die zich niet beperkt tot veiligheid, maar die ook sociaal en zorggericht is. De grote meerderheid van aanhangers van anti-institutioneel gedachtegoed is namelijk niet bereid tot geweld. Hun overtuigingen komen vaak voort uit zorgen en grieven tegenover de overheid en instituties. Dat blijkt uit onderzoek waarin anti-institutionalisme in Nederland in kaart is gebracht. Het onderzoek biedt inzichten in het gedachtegoed van anti-institutionele bewegingen, de vorm en mate van organisatie, de achtergrondkenmerken van aanhangers en in ontwikkelpaden naar radicalisering en (gewelddadig) extremisme. Daarnaast geeft het aanknopingspunten om gewelddadig anti-institutioneel extremisme te voorkomen.
Gedachtegoed
Centraal in het anti-institutionele gedachtegoed staat een ‘kwaadaardige elite’ die door het aanjagen van angst de bevolking tot gehoorzaamheid dwingt. Dit idee of narratief kan worden toegepast op allerlei thema’s, zoals klimaatverandering, coronamaatregelen, migratie of ‘woke’ beleid. Dat maakt het bijzonder krachtig en aanpasbaar op de actualiteit. Het is ook aantrekkelijk voor een breed en ideologisch divers publiek. Het internet speelt een belangrijke rol binnen de verspreiding van dit gedachtegoed.
Lees verder via wodc.nl

Hans Boutellier: ‘Hoe kunnen we samenleven met verschillen?’
Raad van State ziet mogelijkheden voor wet tegen verheerlijking terrorisme, maar eist eerst duidelijkere afbakening
Bezorgde burgers? Hoe rechts-extremisme structureel aanwezig is bij anti-azc-protestbeweging Defend Netherlands



