De afgelopen weken veranderde de wijk Veldhuizen in Ede in een klein oorlogsgebied. Een groep Marokkaanse Nederlanders sprak zich uit door te rellen en te vernielen. Hoe gaan wij daar mee om? Kunnen we door de herrie van geweld het verhaal nog horen? Of schreeuwen de maatregelen en de reacties van anderen harder dan de jongeren zelf? Een analyse van burgerschap in tijden van conflict.
Het lokale conflict kent inmiddels een bekende gang van zaken. Het begint bij een teleurstelling, een buurthuis dat wordt gesloten, een buschauffeur die gewelddadige jongeren niet langer mee wil nemen, een juwelier die zichzelf verdedigt. In fase twee worden jongeren boos, ze gaan rellen en steken auto’s in de fik. In de derde fase beslist de burgemeester tot een samenscholingsverbod en roept de noodtoestand uit. In fase vier doet een deel van een lokale gemeenschap publiekelijk afstand van de gebeurtenissen. En de laatste fase laat een andere gemeenschap zien, die bang is en kritiek heeft op het optreden van de burgemeester.
Lees verder via Sociale Vraagstukken – Burgerschap in tijden van conflict: een reflectie op Ede

Bezorgde burgers? Hoe rechts-extremisme structureel aanwezig is bij anti-azc-protestbeweging Defend Netherlands
Een nieuw wiel of een betere auto? 3 redenen en 3 randvoorwaarden voor samenwerken in toezicht
Raad van State ziet mogelijkheden voor wet tegen verheerlijking terrorisme, maar eist eerst duidelijkere afbakening



