Toezichthouders worden vaak neergezet als waakhonden die beschermen, alarm slaan en zo nodig hun tanden laten zien. Een herkenbaar, maar beperkend beeld, vindt columnist Jeroen Kerseboom. Wie toezichthouders vooral zo ziet, denkt al snel vooral aan blaffen en bijten. Terwijl goed toezicht in veel gevallen iets anders vraagt: signaleren, begeleiden en helpen navigeren. Misschien hebben we eigenlijk met een ander type hond te maken?
Er is een jubilaris in ons midden. Het is alweer 25 jaar geleden dat beroepsvereniging Vide werd opgericht. Een kleine twintig jaar geleden was ik lid van het Vide-bestuur. Ter gelegenheid van het toen vijfjarige jubileum besloten we een boek uit te brengen over ‘toezicht, inspectie, handhaving en evaluatie en hun maatschappelijke betekenis in Nederland’.
Dat resulteerde in 2007 in de bundel ‘Turven, tellen, toetsen’. Twintig auteurs reflecteerden daarin vanuit praktijk en wetenschap op de stand van het denken en doen van toezichthouders. Het is interessant om terug te kijken: welk beeld van toezicht overheerste toen, en is er een verschil met vandaag?
Lees verder via toezine.nl
Bezorgde burgers? Hoe rechts-extremisme structureel aanwezig is bij anti-azc-protestbeweging Defend Netherlands
Een nieuw wiel of een betere auto? 3 redenen en 3 randvoorwaarden voor samenwerken in toezicht
Raad van State ziet mogelijkheden voor wet tegen verheerlijking terrorisme, maar eist eerst duidelijkere afbakening
